Zaz " Eblouie par la nuit "

η σοφια της Σοφιας...

Κι είναι η υποταγή ωραίο πράγμα να τη συντρίβεις,

κι άλλη αίγλη αποκτά στα γυναικεία χέρια∙

γιατί αυτά τα μικρά -κατά ψευδαίσθησιν- ανδρείκελα γίνονται ωραία στην όψη, όταν κατακτούν το πονηρό μειδίασμα που σημαίνει την αρχή του σπασίματος κάθε συμβατικής φόρμας.

Αλλά η δύναμη δεν παρουσιάζεται μόνο τότε∙

υπάρχει ακόμα και πίσω απ΄τα σφαλιστά χείλη που δεν τα βλέπεις όταν χαμογελούν και δεν υποπτεύεσαι πως είσαι δίπλα στην πηγή συντονισμού που προγραμματίζει χωρίς να το ξέρεις τη ζωή και το θάνατό σου.

Γιατί σε ένα τέτοιο γένος αναγνωρίζεις απλά την ύπαρξη μίας μήτρας κι όχι έναν πολυσύνθετο μηχανισμό όπως το εσωτερικό ενός ρολογιού που ρυθμίζει την υπόσταση ενός ολόκληρου γένους.

Και μπορεί όλη αυτή η δύναμη να προέρχεται από την απορρόφηση, όπως λες, σπαταλημένων ανδρικών δυνάμεων και όχι από τη γνήσια παραγωγή τους, το γυναικείο ωστόσο σώμα είναι το πιο δυνατό για τη φιλοξενία και την ολοένα και μεγαλύτερη συγκέντρωσή τους. Και αν έστω και λίγο συσπαστεί –σε αντίθεση με το αντρικό το οποίο δέχεται συχνές και ισχυρές συσπάσεις που οδηγούν στην απελευθέρωση δυνάμεων που δεν μπορούν να ενσωματωθούν- έχει τη δυνατότητα να μετασχηματίσει όλη αυτή τη δύναμη προς όφελος του ίδιου. Γιατί η παραγωγή δύναμης κι έπειτα η αποδέσμευσή της ελάχιστη σημασία έχει μπροστά στην παγίδευση και τον επανακαθορισμό της. Κι είναι τούτη η συνειδητοποίηση που προκαλεί τις πιο μεγάλες συσπάσεις. Όταν η τόση δύναμη εξανδραποδίζει το ίδιο το υποκείμενό της.//////////////////////////////////////Σ.ζΥΓΟΥΜΗ/////////////περί ιδιόκτητων μνήμεων

Πάλι γέμισα τη μοναξιά μου με μνήμες∙
Και το ξερα πως έπρεπε από νωρίς να τις διώξω,
αλλά τις άφησα να δημιουργούν πλέγματα ιστοριών μες το μυαλό μου
...και γω έμενα να στροβιλίζομαι στη δίνη του χορού τους.
Ναι ήξερα πως όσο έμεναν θα κινδύνευα.
Πάντα το ξέρω, αλλά μοιάζει ο καιρός που πέρασε πολύς
για να τις καταστήσει ανενεργές και αποστασιοποιημένες.
Μα έπειτα έρχεται η νύχτα και γω πρέπει να πλαγιάσω.
Και τότε τις καλώ να φύγουν κι εκείνες μ’ αγνοούν.
Συνεχίζουν το τραγούδι τους και το φρενητιωδη τους χορό..
και γω φωνάζω μέσα μου, ουρλιάζω δυνατά και καταλαβαίνω πως λίγο μέσα μου ρίζωσαν..
Και αν καταφέρω να τις ξεριζώσω μένω πιο μόνη από πριν με χέρια και μάτια σφαλιστά∙
Μη δω το κακό που κανα πάλι στον εαυτό μου..
Μη δω τα πρόσφατα σημάδια του ξεριζωμού, του ρημάγματός μου.
Κι αύριο θα σκεπαστώ καλά να μην τα δουν κι άλλοι.
Οι άλλοι που το βράδυ κοιμούνται κι εγώ ξαγρυπνώ νανουρίζοντας τις μνήμες μου.
Εγώ που πάντα θα ξοδεύω τη μοναδική μου ιδιοκτησία,
έστω και άνευ ενοικιαστή...Σ.Ζυγουμη!!!!!!!!!!!!!!!

σκορπια στον ανεμο λογια...σκεψεις απειθαρχες και αναρχικες

ειπες ....''εχω καιρο''! αναφωνησες... ''Χριστε μου ποση βιασυνη''.Κραυγασες... ''βιαζεσαι''.Σκεφτηκες... ''αυριο, μερα ειναι''. Χαμογελασες ...στην σκεψη οτι θ αδημονουσε , για μια σου λεξη. Αποφασισες.. να παιξεις κρυφτουλι!!! Κοιταξες .... το ρολοι και ηταν αργα... Δεν επρεπε να περιμενεις για να πει...ς Σ αγαπω....ηταν πια αργα...για σενα..///////////////////<3 οπλιστηκα υπομονη ,αρματωθηκα σαν αλλη Μπουμπουλινα,,σουφραζετα στο Σικαγο διαδηλωσα για... σενα......αναζητωντας ισοτητα και ξεχασα να ειμαι γυναικα. Και τωρα ζητω ξανα την αγκαλια σου να κρυφτω σαν πουλι φοβισμενο.Μα ελα που εσυ μεταλλαχτηκες εξ αιτιας μου σε γατα κι εγω σε μαυρο πανθηρα... λ...ες και ποτε δεν καταλαβαμε οτι μπορουμε απλα να ανηκουμε στην ιδια ρατσα.. ανδρας εσυ κι εγω γυναικα..//////////////////////////////////  <3  στους δυσκολους καιρους μας σιωπηλοι θεατες καταντησαμε.. Αρνητες της ζωης μας ,αυτοχειρες και δολοφονοι μαζι της χαρας μας.. Σε μισητες και κομπλεξικους φανατικους, επιτρεψαμε την εισοδο στα παλατια της ψυχης μας.Και δεν ανασαινουμε πια..Επιθανατιο ρογχο ασπαστηκαμε και περπαταμε μονοι.. Τωρα ειναι η ωρα να απλωσουμε το χερι ο ενας στον αλλο,,οσοι απομειναμε αντιστασιακοι και αιθεροβαμωνες συναμα...Την ουτοπια μας να μετατρεψουμε σε ρεαλιστικη Νικη..σε πεισμα των καιρων,,στο πεισμα χαμενων ερωτων,σε πεισμα του Αδη που μας γνεφει με χαιρεκακια ...εχουμε τα παντα οσο εχουμε την καθαροτητα της ψυχης και της ανασας μας..τις λεξεις , την διαθεση και την ενεργεια να φερουμε τα πανω-κατω....ας κρατησουν οι χοροι και θα βρουμε στεκια αλλιωτικα.. ΦΥΓΑΜΕ!!! ΜΑΖΙ!!!//////////////////////////////////////////////////  <3 αφου λοιπον δεν καταφερα να σε'' εξαναγκασω '' στον ερωτα μας,,θα επιδιωξω να σε συναντησω στον Πονο,,που κοινος παρονομαστης ειναι στην ανθρωπινη μας φυση.. το ξερω πονας ,το ξερω καλα .... οσο εγω συνεχιζω να πονω.. δεσμιος χωρις χειροπεδες εισαι στον δικο μας ιδιοτυπο ερωτα.θα σε απαλλαξω οταν εγ...ω το θελησω...την στιγμη που θα σ εχω βγαλει απο μεσα μου..αυτην που τοσο τρεμεις..μη γνωριζοντας τι να την κανεις, την τοση ελευθερια.............../////////////////////////////////////////////////  <3 ενας πυργος της Βαβελ ..ενοικιαστες και μεταναστες ολοι μας..στην πολυγλωσσια μας χαμενοι , λαθραια κατοικουντες και συγκατοικουντες ....///////////////////////////////////////////////////////////////////

Enter Shikari - Adieu

Στέλλα - Κρατάω μαχαίρι!

μαζι  στην γειτονια των αγγελων..

Diorama - Erase me

Kasabian - Empire

The Kooks- See The Sun ( New Album)

The Valley-Diary of Dreams(album nekrolog 43)

Deep down in this river
Im sure Id be free
I know I would shiver
And surely could not see a thing

But maybe all that matters not
I might even remember what I forgot
The reason of it and of it all
The rise and yes for sure also the fall

Let go of me, my friend
You do not understand
The pain Im going through
Is only because of you

So dark is my light
My demons were so right to leave me here
So painful my fight
As every night when I lay down to sleep
I listen to my heart
Expecting it to stop its beating
But every morning sun
Wakes up the sadness in me once again

You see now how it ends
I lay it in your hands
Take care of it my friend
In case you understand

thalassohoris - pos to kaneis (mi fa male) - πώς το κάνεις