διαμαντια και μπλουζ...

διαμαντια και μπλουζ...
♥ οταν ολοι τρεχουν κατω απ τις ομπρελες,εγω θα στεκομαι κατω απ την βροχη..

Τρίτη, 15 Μαρτίου 2011

βεντετα ..

Ηταν πανισχυροι και οι δυο.. το ενοιωθαν και το  αναγνωριζαν  ο ενας  στον αλλο. Αυτη  η ισχυς τους  εφερε  κοντα , αυτη  και τους απομακρυνε .Ετερωνυμα  με  ομωνυμες δυναμεις που  ελκονται  και απωθουνται  ταυτοχρονα. ..Ετσι αρχισε  η μαχη  αναμεσα τους. Το αναγνωρισαν  απο την πρωτη λεξη απο την πρωτη ματια. Καθε   φορα  που το βλεμα  του επεφτε πανω της το  ενοιωθε να διαπερνα το ειναι της. Και  καθε φορα  που  η σκεψη της ΄΄ακουμπουσε '' το νου του  ,τα  λογικα του  σαλευαν. Θηρια ανημερα  και  εξημερωμενα  απο  τις  αναγκες  της  καθημερινοτητας  τους.. Μη  μου πεις  του ειπε οτι  δεν  εχουμε  ταξιδεψει εκει , που  ανθρωπου νους  δεν φτανει. Εγκλωβισμενοι, καταδικοι, με αλυσιδες  βαρειες  εκεινες  της  ευθυνης και της  υπευθυνοτητας..Το  ξερεις καλα  ,αντιμετωποι  και απεναντι παντα  οπως  οριζει  ο εναστρος ουρανος. Στην  νυχτα με  παιρνεις  μαζι σου και  χανομαι ,,στην μερα  σε  κρατω  τρυφερα  να μη  χαθεις.. Βεντετα   που  κραταει καιρο ..το  παθος  να  σε  εκδικηθω το  παθος σου  να  με θανατωσεις. Αντιμετωποι  στην  λυσσα  για..  νικη  με  το απυθμενο παθος  που μας  ενωνει..   Με  καταραστηκες  να  μην φευγω  σε  καταριεμαι  να  μη  ξεχνας.. Τα  λογια ,τους  ψιθυρους ,,το  ασυγκρατητο  της  ορμης  στην ενωση μας.. Καθε  ποτε  τρεμουν  οι  ανθρωποι? και πότε  το ρωμαλεο   συγκρατει  το  αδυναμο  να  μην καταρευσει  απο ηδονη? Καθε πότε  το παθος καταλυει την οποια λογικη? τι  ειναι  ο  ερωτας ? το  σαρακι  και  το ελιξηριο..το  δηλητηριο  και  το φαρμακο  ,,,φαρμακι  που  σταλαξα  μεσα σου  στο  τελευταιο  βλεμα  και  αφησες  πανω μου στο  υστατο  δηγμα ..(δαγκωμα  θανατηφορο)Στο  νησι  της  ''οφιουσας''  και  των ανθρωπων ..αφησα  σημαδι..και γραφη   για σενα.. Δυο  ισχυροι  χαρακτηρες που μαχονται  μεχρι αιμα  να βγει..Το παθος  της  εκδικησης ανταμωνει  το παθος  μας.. Κρατησε με  μεσα  σου  στην σαγηνευτικη  ηδονη του θανατου ..ανταμωσε  με  στους  οργασμους  μας  και  πανω  στα  χειλη σου ανασα μου γινε.. ινα  δυνηθεις  να ..ζησεις κι εσυ..φωτια που  συναντα  ανεμο  δυνατο  στο περασμα της.. Χωρις εσενα  δεν υπαρχω  χωρις  εμενα δεν  φλεγεσαι..

6 σχόλια:

  1. υπεροχο!! και μου θυμιζει κατι....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΒΕΝΤΕΤΑ..??Ο ΕΡΩΤΑΣ,ΤΟ ΠΑΘΟΣ..ΒΕΝΤΕΤΑ??ΑΠΟ ΠΟΤΕ??ΑΝ ΔΕΝ ΛΙΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΓΓΑΛΙΑ ΤΟΥ ΕΡΑΣΤΗ ΣΟΥ ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΛΙΩΣΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΜΑΚΡΙΑ ΣΟΥ ΜΑΛΛΙΑ..ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΡΩΤΑΣ..ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΘΟΣ..ΑΚΟΥ ΒΕΝΤΕΤΑ....??

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. καμμια φορα συμβαινει κι αυτο.. ποτε μαζι σου ομως!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ΠΟΤΕ..ΟΥΤΕ ΝΑ ΔΙΑΝΟΗΘΕΙΣ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ..ΠΟΤΕ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. υπεροχη γραφη!ζωντανευουν οι λεξεις!το παθος (σου)(v.p.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή