διαμαντια και μπλουζ...

διαμαντια και μπλουζ...
♥ οταν ολοι τρεχουν κατω απ τις ομπρελες,εγω θα στεκομαι κατω απ την βροχη..

Τρίτη, 31 Μαΐου 2011

οταν ο 'στιχουργος' ειναι ποιητης και αντιστροφα..

Εκείνος ζει σε αυτήν την πόλη
Σαν ποιητής γκρεμίζει τη σιωπή με ένα βιολί
Κρύο πρωί στο γκρι βαγόνι από ψυχές
Που χουν για πάντα βουβαθεί

Εκείνη θα τη δεις σ' ένα φανάρι
Γελάει η φτωχή και ρίχνει φως στους σκοτεινούς καιρούς
Πιάνει βροχή δεν ξέρει που τραβάει
Πριγκίπισσα του δρόμου, του βρώμικου σταθμού

Εκείνη μια πριγκίπισσα χαμένη
Εκείνος ένας ποιητής που τρέμει
Και σηκώσαν μαζί μια μολυβένια αυγή

Πόσα ξεχάστηκαν σε αυτήν την πόλη
Όνειρα, σπίτια κι άνθρωποι μαζί
Μ' αυτοί οι δυο στη θάλασσα του χθες γυρίζουν μόνοι
Ξένοι σε αυτόν τον κόσμο, ναυαγοί

Εκείνη μια πριγκίπισσα χαμένη
Εκείνος ένας ποιητής που τρέμει
Και σηκώσαν μαζί μια μολυβένια αυγή  .(αγαπημενος Σταθης  Δρογωσης)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου