Ανθρωπινες μαρτυριες σε αποχρωσεις φθορας και μελαγχολιας..Μια καταγραφη σε πολλα επιπεδα,μια προσωπικη λεπτομερεια σ ενα μεγαλο θεμα. Εγω και ο κοσμος.Εγω και ο κοσμος μου ''αυτα ζωγραφιζω''...Μ.Α.
singing soul-"I have crossed oceans of time to find you"και η ψυχη μου τραγουδά τ ονομα σου...
διαμαντια και μπλουζ...
♥ οταν ολοι τρεχουν κατω απ τις ομπρελες,εγω θα στεκομαι κατω απ την βροχη..
Πέμπτη 3 Μαρτίου 2011
Μηδεια.. εξηγηση και παρεξηγηση..
hghghghghghghghghghg
ΜΗΔΕΙΑ
Χάνομαι, το τραγούδι ακούω του γάμου.
Μια τέτοια συφορά δε μπορώ ακόμη
Να την πιστέψω. Βάσταξε να κάνει
την πράξη τούτη ο Ιάσονας, που μ’ είχε
αρπάξει απ’ το γονιό μου, απ’ την πατρίδα
κι από τους Θρόνους, έτσι να μ’ αφήκει
σε ξένους τόπους ο άκαρδος παντέρμη ;
Καταφρονάει τη δύναμή μου εκείνος
που είδε φωτιές και πέλαα να δαμάζω
με τη βοήθεια του κακού ; Ή νομίζει
πως τώρα πάει, εχάθει η μπορεσή μου ;
Ξώφρενη δώθε κείθε τριγυρνάω
Με το μυαλό σκοτεινιασμένο· τάχα
ποιον τρόπο εκδίκησης θα βρω ; Μακάρι
νά ’χε αδερφό κι αυτός· έχει γυναίκα·
σ’ αυτήν θα μπήξω το μαχαίρι· μα ετούτο·
φτάνει ν’ αντιζυγιάσει τα δεινά μου ;
Όσες κακούργες πράξεις κι αν γνωρίζουν
των Πελασγών ή των βαρβάρων όλες
οι πόλεις που τα χέρια μου δεν ξέρουν,
θα πρέπει να γεννούν. Τα κρίματά σου
ξανάρχονται στο νου και σε κεντρίζουν :
Το ξακουστό της χώρας μου στολίδι
που κλέψαν οι Αργοναύτες, ο μικρούλης
σύντροφος της ανόσιας παρθένας
με ξίφος κοφτερό κομματιασμένος,
θανάτου προσφορά για το γονιό του,
στο πέλαο το κορμάκι του σπαρμένο,
και τα ψητά σε χάλκινο λεβέτι
του γέροντα Πελία τα μέλη. Πόσες
φορές αιματοράντιστη δεν έχω
Σκορπίσει φρίκη, μα ποτέ οργισμένη
δεν το ’καμα , αλλά τώρα στην καρδιά μου
πικρός κι άρρωστος έρωτας κοχλάζει.
Ο Ιάσονας ποιον άθλον μοναχός
κατόρθωσε χωρίς ν ’χει βοήθεια
τη γνώση και τη δύναμη ενός άλλου ;
Θα ’πρεπε στο γυμνό σπαθί να βάλει
Το στήθος του – γλυκύτερα όμως λόγια,
ψυχή μου αγριεμένη γι’ αυτόν λέγε.
Μακάρι ο Ιάσονάς μου, καθώς ήταν
κάποτε, έτσι να ζει, δικός μου μόνο,
αλλιώς ας με θυμάται, τη ζωή του,
το δώρο που του χάρισα, αγαπώντας.
Ο Κρέοντας φταίει για όλα τούτα,
που με του βασιλιά την εξουσία
τ’ ανδρόγυνα χωρίζει, από τη μάνα
κλέβει τα τέκνα κι άσπλαχνα τσακίζει
τις καλοστεργιωμένες υποσχέσεις.
Θα τόνε πολεμήσω, αυτός μονάχα
Με την εκδίκησή μου θα πληρώσει.
Το σπίτι του θα κάμω σωρό στάχτες,
κι ο κάβος του Μαλέα που τα καράβια
σ’ αργοπορίες μακρόσυρτες κρατάει,
τις στέγες του θα δει μέσα στις φλόγες.
![]() |
| εργο της Νελλυς Παραστατιδου |
η καινουργια.....
Η καινουργια ,κατεβηκε απο το λεωφορειο που εκανε σταση μπροστα στο λυκειο της περιοχης.Σχεδον ''ακουε '' τους χτυπους της καρδιας της .Απο το χωριο στην πολη.Αλλιως ειχε μαθει ,μπηκε στο πραυλιο κι ολες οι υπολοιπες ηταν μαζεμενες , παρεες -παρεες.Καθησε καπου κοντα σε μια πενταδα απο αυτες ,ετσι λιγο, κοντα , και καμωνοτανε πως εφτιαχνε την τσαντα της , σαν κατι να ψαχνε ,σαν κατι να τακτοποιουσε..Τις ακουγε... μιλουσαν για τ αγορια τους για τις διακοπες τους..Τι να λεγε? τιποτα...ηθελε να βρει μια παρεα και γρηγορα ..ετσι θα ξεχνουσε την απωλεια....Τελευταια ταξη βρηκε να φερει η τυχη της τα πανω -κατω... Καποια την κοιταξε λιγο λοξα και μετα γυρισε και την ρωτησε .-απο που εισαι? Πηρε μεταθεση ο πατερας μου απαντησε και ηρθαμε φετος εδω,,εγω ομως θα παραμεινω ..σκοπευω να μεινω γιατι θα σπουδασω εδω .-- Αααα,,καλα κατσε πρωτα να μπεις... της απαντησε χασκογελωντας η αλλη ..-Πως σε λενε? Κατερινα ειπε. εσενα?--Μαρια..λοιπον Κατερινα αμα θες ελα μαζι μας..οι κολλητες μου απο δω η ... αυτη ειναι η.... και η ...... ,Κοριτσια η ..,πως σε ειπαμε??Κατερινα ειπε λιγο ξεψυχισμενα.. οι αλλες χασκογελωντας: δεν πειραζει μωρε θα το μικρυνουμε ναναι πιο ευηχο και πιο οικειο για μας Κατια λοιπον Κατια ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΕς ! Παμε ,, ελα,οπου ναναι θ αρχισει το πανηγυρι..περι πανηγυριου προκειται με το συστημα που εχουμε,,λεφτα γιοκ δασκαλοι λειψοι ,,απο βιβλια κοιτα να τα αγορασεις γιατι θα φτασουν Χριστουγεννα και να φερνεις απολυμαντικο και χαρτι υγειας γιατι ασε μη πω για τις τουαλετες,πρωινιατικα....την καθαριστρια την απελυσαν και τ αγορια την εχουν κανει καπνιστηριο ,,καμμια χολερα θα παθουμε οχι γριπη χοιρων δεν μας βλεπω να μας προλαβαινει το αλλο θα μας εβρει πρωτο....χαχχαχ Μ αρεσε ο τροπος της,,ξυπνουσε την κρυμενη μου επαναστατικοτητα..ειχα αποψη ειχα διαβασει αλλα ειχα ενα τροπο ηπιοτερο ,πες τον και φοβισμενο να λεω τα πραγματα..τουτη η κοπελα ομως ηταν πως να το πω λαμπερη και απαστραπτουσα οι αλλες την κοιιταζαν σαν θεα τους..αχνα δεν εβγαζαν οταν μιλουσε...ουαου σκεφτηκε..ενδιαφερουσα...Παραλληλα η'' αρχηγος'' την βομβαρδιζε με ερωτησεις ηθελε να μαθει τα παντα που μενεις τι βαθμο εβγαλες που πηγες διακοπες, απαντουσε η Κατια και ενδιαμεσα εκανε και με την σειρα της ερωτησεις -στις περισσοτερες απαντηση δεν επαιρνε- θρασσος σκεφτηκε και αγενεια , αλλα.. καινουργια εισαι εσυ ειπε στον εαυτο της υποχρεουσαι να απαντας.Σχεδον ανακουφιστηκε οταν μπηκαν στην αιθουσα..
ηρθε ο ανεμος!
Κι ηρθε ο ανεμος ,σαρωσε την θλιψη ,απομακρυνε τα συννεφα.Και ω του θαυματος, στο καταμαυρο στερεωμα ελαμψαν χιλιαδες αστερια.Στην ησυχια της νυχτας που τα βλεφαρα βαραινουν κρατησα ματια ανοιχτα.Κι σ εψαξα εκει ψηλα.Συνομιλησα με το καθε αστρο ξεχωριστα ,τους ψυθιρισα τα μυστικα μου.Το πιο λαμπρο μου απαντησε._''.Καθε νυχτα θαμαι εδω για σενα,μεχρι να γεμισει το φεγγαρι που θα σου δειξει το δρομο της καρδιας ,της επιστροφης σου μα και της αναχωρησης ..'' Υστερα αναζητησα το δικο σου αστερι εκεινο που γραφει τ ονομα σου.. κι ευχηθηκα να φωτισεις ξανα δρομους αγνωστους ανεξερευνητους,μονοπατια δυσβατα και να οδηγηθουμε σε παραλιες αμμωδεις ,σε θαλασσες γαληνιες και φουρτουνιασμενες, σε βουνα καταπρασινα σε χιονισμενα τοπια ,σε λασπωμενα δρομακια απο την βροχη..
η Λιζα μου...στην αγκαλια της Καιτης μου..
ΜΕ ΛΕΝΕ ΛΙΖΑ..ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ...ΓΥΝΑΙΚΑ! ΜΕ ΜΕΓΑΛΩΣΕ ΜΙΑ ...ΓΥΝΑΙΚΑ,ΠΟΥ ΚΙ ΑΥΤΗς ΚΑΝΕΝΑς ΔΕΝ ΤΗς ΔΙΔΑΞΕ ΠΩς ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ ΕΝΑ ..ΠΑΙΔΙ.ΙΣΩς ΕΜΟΙΑΣΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ,ΙΣΩς ΤΗς ΜΑΝΑΣ ΜΟΥ ..ΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΕΜΟΙΑΣΑ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ..ΕΖΗΣΑ ΟΠΩς ΕΓΩ ΘΕΛΗΣΑ ΚΑΙ ΟΠΩς ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕς Μ ΑΝΑΓΚΑΣΑΝ ΝΑ ΖΗΣΩ..ΕΖΗΣΑ ΜΕ ΠΑΘΟς ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗς ΖΩΗς ΜΟΥ,,ΜΕ ΤΑ ΛΑΘΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΙς ΑΥΤΑ...ΠΑΝΤΑ ΕΚΑΝΑ ΟΤΙ ΗΘΕΛΑ..//ο,ΤΙ ΗΘΕΛΑ? Η Ο,ΤΙ ΝΟΜΙΖΑ ΟΤΙ ΗΘΕΛΑ? ΔΕΝ ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΗΚΑ ΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ,ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΜΕ ΜΕΝΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ,,!ΕΥΤΥΧΗΣΑ???? ΔΕΝ ΞΕΡΩ Η ΜΑΛΛΟΝ ΞΕΡΩ.. ΕΥΤΥΧΟΥΣΑ ΟΣΟ ΑΝΤΕΧΑΝ ΤΑ ΠΟΔΑΡΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΟΣΟ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΑΡΥΤΙΔΙΑΣΤΗ....μΑ Ο ΧΡΟΝΟς ΠΕΡΝΑ ... ΚΑΙ Η ΜΕΡΑ ΔΙΑΔΕΧΕΤΑΙ ΓΡΗΓΟΡΑ ΤΟ ΣΟΥΡΟΥΠΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΝΥΧΤΑ..//ΑΝΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΗ ΚΑΙ ΜΟΝΗ ΑΝΑΠΟΛΩ ΠΙΑ ΤΙς ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙς ΤΩΝ ΑΛΛΟΤΙΝΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΤΟΥ ΠΑΘΟΥς ΚΑΙ ΤΗς ΔΥΝΑΜΗς ΜΟΥ.//κΑΗΚΑ ΣΑΝ ΦΛΕΓΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟς ΓΙΑ ΕΝΑ ΑΝΔΡΑ..Η ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΥς..(?) ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΙΑ..ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΘΥΜΑΜΑΙ....ΠΕΡΑΣΑΝ ΤΟΣΑ ''ΑΓΟΡΑΚΙΑ '' ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗς ΖΩΗς ΜΟΥ..ΑΓΟΡΑΚΙΑ ΜΑ ΟΧΙ ΑΝΔΡΕς...τΑ ΕΙΧΑ ΟΛΑ ΑΠΟ ΜΙΚΡΗ,ΠΙΣΤΕΨΑ ΟΤΙ Ο ΚΟΣΜΟς ΟΛΟς ΠΕΡΙΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΓΥΡΩ ΜΟΥ..ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ..//ΟΧΙ??? ΕΙΠΕ ΚΑΝΕΙς ΟΧΙ?? SO WHAT?///
εζησα οπως θελησα ,,οπως επελεξα και οπως επελεξε η ζωη..εζησα λευτερη ποιος ειπε οτι η ελευθερια ειναι παντα χαρα?ΜΠΟΡΕΙ ΝΑΝΑΙ ΚΑΙ ...ΘΑΝΑΤΟς.. Εξαρταται τι ζητα ο καθενα ς απο, μας -σας..//πως οριζει την ελευθερια του..Εγω την ορισα σαν ερωτα προς τον εαυτο μου..Με πληγωσε πολλακις ο ερωτας μου ..σο γουατ?? ισως ξεχασα να αναζητησω την αληθεια κοιμωμενη και ξυπνωντας με την σκεψη οτι δεν θα ζησω για πολυ..αγκαλια δηλαδη με την ιδεα του θανατου. ΕΤΣΙ λεει η Καιτη η ξαδελφη μου,,απο μικρες μαζι ανομοιες σαν το γαλα με την σοκολατα.. ασπρ0- μαυρο αλλα αν μας προσθετες το μιγμα ηταν τοσο ...θρεπτικο..//Κι αυτη ΓΥΝΑΙΚΑ ..και ΜΑΝΑ και ΣΥΖΥΓΟς.. το αντιθετο απο εμενα ..Γυναικα κι εγω ναι ,ΜΑ ΔΕΝ ΕΓΙΝΑ ΜΑΝΑ ΚΑΙ ΠΑΡΕΜΕΙΝΑ ΕΡΩΜΕΝΗ...////.ΚΑΠΟΤΕ, δοκιμασα να ειμαι συζυγος,,τοκανα και αυτο.. ΜΗ ΨΑΧΝΕΙς ανικανοποιητες και οι δυο μας ...φωτια που εκαιγα το περιβαλλοντα κοσμο μου εγω ,,φωτια που εκαιγε το μεσα κοσμο της εκεινη..Τοσο μα τοσο ιδιες και τοσο διαφορετικες συναμα..ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΣΑ ΤΗΝ ΚΑΙΤΟΥΛΑ..ΟΣΟ ΚΙ ΕΚΕΙΝΗ ΕΜΕΝΑ/// ΠΟΛΥ ..ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ..///ΗΣΥΧΗ ΚΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΗ, ΠΑΝΤΑ Η ΦΩΝΗ ΤΗς ΛΟΓΙΚΗς.. ΤΟ ΜΠΛΕ ΤΗς ΑΓΑΠΗς....ΕΓΩ??? ΑΝΗΣΥΧΗ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΡΙΑ Η ΦΩΝΗ ΤΗς ΚΑΡΔΙΑς ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΤΟΥ ΠΑΘΟΥς ..ΣΑΡΩΝΑ ΣΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΜΟΥ...ΤΩΡΑ ...ΜΕΓΑΛΩΣΑΜΕ ΠΙΑ ..ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΚΕΙΝΗ ΕΓΙΝΕ ΕΓΩ (ΓΙΑ ΝΑ ΖΕΙ ΜΕΣΑ ΤΗς ΟΣΑ ΔΕΝ ΕΖΗΣΕ..///.ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ''ΑΡΡΩΣΤΕΙΑ'' Η ΑΝΟΙΑ ..ΣΕ ΞΑΝΑΚΑΝΕΙ ΠΑΙΔΙ...ΚΑΙ ΞΕΤΡΥΠΩΝΕΙ ΟΤΙ ΕΚΡΥΒΕς ΣΑΝ ΠΑΙΔΙ ΕΙΤΕ ΑΠΟ ΦΟΒΟ ΕΙΤΕ ΑΠΟ ΑΙΣΘΗΜΑ ΕΥΘΥΝΗς.. κι ΕΓΩ?? τωρα εγω ειμαι Εκεινη/// επιτελους μεγαλωσα ,,την φροντιζω ...//εγινα ΜΑΝΑ..κι εχω ευθυνη γι αυτην.//.ΜΕΓΑΛΩΣΑ ,,κι αυτο δεν μου μοιαζει πια τιμωρια...ουτε καταρα...//ΑΝΤΕΧΩ ΓΙΑΤΙ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ Ν ΑΓΑΠΑς ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ,..ΕΥΘΥΝΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ Σ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑς..κι εγω την Καιτη μου παντα την αγαπουσα ,απο παιδια ,γιατι σε κεινη εβρισκα παντα το μισο που μου ελειπε...ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΥΝΑΙΚΕς και ειμαστε ιδιες ο χρονος συγκλισης και ταυτισης μονο διαφερει......_ ΚΑΙΤΗ ΕΛΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ ΝΑ ΕΞΑΣΚΗΣΕΙς ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ// ποιος ανακαλυψε την ΑΜΕΡΙΚΗ??
εζησα οπως θελησα ,,οπως επελεξα και οπως επελεξε η ζωη..εζησα λευτερη ποιος ειπε οτι η ελευθερια ειναι παντα χαρα?ΜΠΟΡΕΙ ΝΑΝΑΙ ΚΑΙ ...ΘΑΝΑΤΟς.. Εξαρταται τι ζητα ο καθενα ς απο, μας -σας..//πως οριζει την ελευθερια του..Εγω την ορισα σαν ερωτα προς τον εαυτο μου..Με πληγωσε πολλακις ο ερωτας μου ..σο γουατ?? ισως ξεχασα να αναζητησω την αληθεια κοιμωμενη και ξυπνωντας με την σκεψη οτι δεν θα ζησω για πολυ..αγκαλια δηλαδη με την ιδεα του θανατου. ΕΤΣΙ λεει η Καιτη η ξαδελφη μου,,απο μικρες μαζι ανομοιες σαν το γαλα με την σοκολατα.. ασπρ0- μαυρο αλλα αν μας προσθετες το μιγμα ηταν τοσο ...θρεπτικο..//Κι αυτη ΓΥΝΑΙΚΑ ..και ΜΑΝΑ και ΣΥΖΥΓΟς.. το αντιθετο απο εμενα ..Γυναικα κι εγω ναι ,ΜΑ ΔΕΝ ΕΓΙΝΑ ΜΑΝΑ ΚΑΙ ΠΑΡΕΜΕΙΝΑ ΕΡΩΜΕΝΗ...////.ΚΑΠΟΤΕ, δοκιμασα να ειμαι συζυγος,,τοκανα και αυτο.. ΜΗ ΨΑΧΝΕΙς ανικανοποιητες και οι δυο μας ...φωτια που εκαιγα το περιβαλλοντα κοσμο μου εγω ,,φωτια που εκαιγε το μεσα κοσμο της εκεινη..Τοσο μα τοσο ιδιες και τοσο διαφορετικες συναμα..ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΣΑ ΤΗΝ ΚΑΙΤΟΥΛΑ..ΟΣΟ ΚΙ ΕΚΕΙΝΗ ΕΜΕΝΑ/// ΠΟΛΥ ..ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ..///ΗΣΥΧΗ ΚΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΗ, ΠΑΝΤΑ Η ΦΩΝΗ ΤΗς ΛΟΓΙΚΗς.. ΤΟ ΜΠΛΕ ΤΗς ΑΓΑΠΗς....ΕΓΩ??? ΑΝΗΣΥΧΗ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΡΙΑ Η ΦΩΝΗ ΤΗς ΚΑΡΔΙΑς ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΤΟΥ ΠΑΘΟΥς ..ΣΑΡΩΝΑ ΣΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΜΟΥ...ΤΩΡΑ ...ΜΕΓΑΛΩΣΑΜΕ ΠΙΑ ..ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΚΕΙΝΗ ΕΓΙΝΕ ΕΓΩ (ΓΙΑ ΝΑ ΖΕΙ ΜΕΣΑ ΤΗς ΟΣΑ ΔΕΝ ΕΖΗΣΕ..///.ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ''ΑΡΡΩΣΤΕΙΑ'' Η ΑΝΟΙΑ ..ΣΕ ΞΑΝΑΚΑΝΕΙ ΠΑΙΔΙ...ΚΑΙ ΞΕΤΡΥΠΩΝΕΙ ΟΤΙ ΕΚΡΥΒΕς ΣΑΝ ΠΑΙΔΙ ΕΙΤΕ ΑΠΟ ΦΟΒΟ ΕΙΤΕ ΑΠΟ ΑΙΣΘΗΜΑ ΕΥΘΥΝΗς.. κι ΕΓΩ?? τωρα εγω ειμαι Εκεινη/// επιτελους μεγαλωσα ,,την φροντιζω ...//εγινα ΜΑΝΑ..κι εχω ευθυνη γι αυτην.//.ΜΕΓΑΛΩΣΑ ,,κι αυτο δεν μου μοιαζει πια τιμωρια...ουτε καταρα...//ΑΝΤΕΧΩ ΓΙΑΤΙ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ Ν ΑΓΑΠΑς ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ,..ΕΥΘΥΝΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ Σ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑς..κι εγω την Καιτη μου παντα την αγαπουσα ,απο παιδια ,γιατι σε κεινη εβρισκα παντα το μισο που μου ελειπε...ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΥΝΑΙΚΕς και ειμαστε ιδιες ο χρονος συγκλισης και ταυτισης μονο διαφερει......_ ΚΑΙΤΗ ΕΛΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ ΝΑ ΕΞΑΣΚΗΣΕΙς ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ// ποιος ανακαλυψε την ΑΜΕΡΙΚΗ??
Τετάρτη 2 Μαρτίου 2011
στην νταπια..
κοντινος προορισμος οι Σπετσες.. γι αυτο και αγαπημενος!''ιπτασαι'' και φτανεις. Η φουλαρεις καυσιμο και τροχο-δρομεις! Και φτανεις δια ξηρας η δια θαλασσης και απολαμβανεις την ζωη χωρις τροχοφορα.. Ανακαλυπτεις εκει την μαγεια να περπατας. Παλιο λιμανι -νταπια -κοργιαλενειος και περα ως τον οικισμο των μηχανικων..θαλασσα και ουρανος και εσυ στην μεση του δρομου. Το τελος του καλοκαιριου η ωραιοτερη εποχη για τον εκδρομεα. Γλυκο κουταλιου στο καφενειο και αμυγδαλωτα .. παραδοση και μοντερνισμος να συνυπαρχουν ειρηνικα. Να ναυλωνεις ''ταξι'' να σε παει στις αδειες παραλιες και να χανεσαι κοιτωντας το κυμα ,ακουγοντας τον αποηχο των ξεφωνητων απο τους τρελους του Αυγουστου.. Κι ''αμαξαδες '' να σε πηγαινουν οπου λαχταρα η ψυχη σου.. Σε καθε γωνια να παρατηρεις και να σχεδιαζεις... Χωρις μπλοκ και μολυβι δεν πας στις Σπετσες οπως δεν πας με τακουνι να περπατησεις το βοτσαλωτο της νταπιας ''δαπεδο'' ..Πιτυουσα δηλαδη πευκοφυτος ονομα και πραγμα , Isola di Spezzie που πα να πει μυροβολο νησι,οι Σπετσες γεμιζουν αρωματα και χρωματα την ψυχη σου..στ αρχοντικα περιδιαβαινοντας σου ερχεται η διαθεση να ανοιξεις ξανα την ιστορια.. Ραντεβου των κοσμικων και των παρατρεχαμενων τους η γιορτη της Αρματας κατι σαν τον δεκαπενταυγουστο στη Παρο..κοιτας γυρω και αναρωτιεσαι γιατι ηρθαν ολοι εδω... χωρις καν να ξερουν το γιατι.. γεμιζει ο τοπος ''φατσες ''που ψαχνουν να γυρισουν το κεφαλι στα φλας..κι εσυ που χρονια τωρα πας κι ερχεσαι κοιτας την θαλασσα και συλλογασαι..μερες και χρονια που περασες εδω..Ζωγερια και Αγ .αναργυροι ,ξενυχτια στα κλαμπακια στο Παλιο λιμανι,,τις διαμονες στα ''Νησια'',τα πρωτα μπρατσακια π αγορασες στη μικρη σου..τα πολλα Σ/κ που με ιπταμενα δελφινια ετρεχες να βρεις τον ερωτα σου..Τις βουκαμβιλιες που στολιζαν τον κηπο του σπιτιου που σε φιλοξενουσε..Τον Κωστα με το πρακτορειο του που σου εξηγουσε γιατι οι ντοπιοι φωναζαν ο ενας τον αλλο ''μυρουδεα''...τις ''ζωγραφιες '' της Νελλυς της δασκαλας σου ,που πρωταντικρυσες σε ντοπια ''γκαλερι'' .. Θυμασαι και νοσταλγεις ,θυμασαι και χαιρεσαι.. για οσα εζησες θυμασαι και λυπασαι για οσα αλλαξαν ..Θυμασαι και ελπιζεις οτι συντομα θα τα ξαναζησεις με αλλο τροπο μα παντα στο βαθος ΄΄ιδιο'' , τουτο το καλοκαιρι που θαρθει.. Και αν οχι , μικρη σημασια εχει.. καθε τοπος και καθε ταξιδι σου δινει μοναχα, χωρις να ζητα τιποτε αλλο, παρα τα ματια σου ανοιχτα και την καρδια σου γαληνεμενη..
γραφες..σχεδιασματα και σχεδια επι χαρτου..
ειναι τα βραδυα που επιστρεφεις κατακτητης στου νου τους λαβυρινθους.
ειναι τις νυχτες που ο Μινωταυρος δειχνει τα κοφτερα του δοντια απειλωντας την ληθη..
ειναι το βαθυ σκοταδι που κρυβει την οψη σου και αποκαλυπτει μοναχα την ψυχη σου.
ειναι τα αστρα που υπενθυμιζουν τα λογια εκεινα που τους πονους σου τραγουδουσαν.
ειναι το φεγγαρι που χαρτογραφει τους αγωνες σου .
ειναι οι ωρες εκεινες οι μεγαλες και ατελειωτες που σε κρατω μονο για μενα.''κοιτωντας'' τα ματια που ειδα να δακρυζουν ,να γελουν ,να οργιζονται.
ειναι τα βραδυα που συντροφικα με παραστεκουν οι ηχοι της φυσης και η σιωπη της κοιμωμενης πλασης.
ειναι τα βραδια που ζωγραφιζω την μορφη σου αφοβα με λεξεις μα και με μολυβια πανω σε χαρτι.
ειναι τις ωρες τις μεγαλες που τα χερια μου σε χαιδευουν με καρβουνο,,που τα δαχτυλα μου σε ψηλαφουν στα πληκτρα με το αλφαβητο,που περιμενουν τις λεξεις να μετατρεψουν σε νοτες .
ειναι ο υπνος που ντρεπεται να με ''ζητησει'' μη τολμωντας να διακοψει τον ερωτα μου για σενα.
ειναι τις νυχτες που ελευθερη στο χωρις ελπιδα τοπιο μου βασιλευω. Με σκηπτρο και κορωνα βασιλισσα που βασιλειο δεν εχει.
ειναι η Νυχτα που τρυφερα μ αγκαλιαζει και με δονει .
Ειναι την νυχτα που κανω σπονδες και φιλτρα δοκιμαζω ...ειναι τις νυχτες που σαν τις μαγισσες με καις στην πυρα..
ειναι την νυχτα που ζω χωρις εσενα και μεσα σου.
Ειναι τις νυχτες οι ευχες και οι καταρες μου που φτανουν σε σενα και εισβαλουν στο ειναι σου...
ειναι τις νυχτες που περιμενω να ερθουν να με κατακτησουν και να με σωσουν απο σενα διαβολε...
ειναι τις νυχτες που ο Μινωταυρος δειχνει τα κοφτερα του δοντια απειλωντας την ληθη..
ειναι το βαθυ σκοταδι που κρυβει την οψη σου και αποκαλυπτει μοναχα την ψυχη σου.
ειναι τα αστρα που υπενθυμιζουν τα λογια εκεινα που τους πονους σου τραγουδουσαν.
ειναι το φεγγαρι που χαρτογραφει τους αγωνες σου .
ειναι οι ωρες εκεινες οι μεγαλες και ατελειωτες που σε κρατω μονο για μενα.''κοιτωντας'' τα ματια που ειδα να δακρυζουν ,να γελουν ,να οργιζονται.
ειναι τα βραδυα που συντροφικα με παραστεκουν οι ηχοι της φυσης και η σιωπη της κοιμωμενης πλασης.
ειναι τα βραδια που ζωγραφιζω την μορφη σου αφοβα με λεξεις μα και με μολυβια πανω σε χαρτι.
ειναι τις ωρες τις μεγαλες που τα χερια μου σε χαιδευουν με καρβουνο,,που τα δαχτυλα μου σε ψηλαφουν στα πληκτρα με το αλφαβητο,που περιμενουν τις λεξεις να μετατρεψουν σε νοτες .
ειναι ο υπνος που ντρεπεται να με ''ζητησει'' μη τολμωντας να διακοψει τον ερωτα μου για σενα.
ειναι τις νυχτες που ελευθερη στο χωρις ελπιδα τοπιο μου βασιλευω. Με σκηπτρο και κορωνα βασιλισσα που βασιλειο δεν εχει.
ειναι η Νυχτα που τρυφερα μ αγκαλιαζει και με δονει .
Ειναι την νυχτα που κανω σπονδες και φιλτρα δοκιμαζω ...ειναι τις νυχτες που σαν τις μαγισσες με καις στην πυρα..
ειναι την νυχτα που ζω χωρις εσενα και μεσα σου.
Ειναι τις νυχτες οι ευχες και οι καταρες μου που φτανουν σε σενα και εισβαλουν στο ειναι σου...
ειναι τις νυχτες που περιμενω να ερθουν να με κατακτησουν και να με σωσουν απο σενα διαβολε...
οταν η poison ivy ..γραφει...και καταγραφει ωδινες !
Θα σε κάψω φως μου!!!! Θα σε κάψω..... και θα σε διαμελίσω.... στους χίλιους ανέμους!!!!! Κανείς δεν θα βρει το κουφάρι σου!!!!! Και την θύμησή μου.... θα την σβήσω!!!! Τίποτα δεν θα μείνει από σένα!!!!! Αυτή τη φορά..... θα σε νικήσω..... με τα ίδια σου τα όπλα!!!! Ένα απλό κλικ είναι.... το ξέρω.....που το παιδεύω εδώ και καιρό!!!!! Δεν θα σε αφήσω..... να με βασανίζεις άλλο!!!!! Θα σε αφανίσω από τους διαδρόμους του μυαλού μου......και ούτε ένα κύτταρο μου δεν θα σε θυμάται πια!!!!! Το ξέρω ότι το μπορώ......το ξέρω ότι έχω την δύναμη!!!! Και αυτή τη φορά....... δεν θα με σταματήσει τίποτα!!!! Δεν θα σου επιτρέψω να ξαναμπείς στην σκέψη μου!!!!! Και τότε θα είμαι πραγματικά ελεύθερη......και όχι δειλή....γεμάτη αυταπάτες!!!!! Και την ελπίδα......θα την ξεριζώσω απ' την ψυχή μου..... και θα την θάψω.... στα απύθμενα τάρταρα!!!!! Δεν θα σου επιτρέψω να ξαναεισβάλεις στο είναι μου.......δεν θα σου επιτρέψω να με νικήσεις.... ξανά!!!! Και την καρδιά μου.....μ' ακούς.....και την καρδιά μου.... θα την ξεριζώσω....να μην χτυπάει πια......να μην πονάει πια!!!!! Και όταν η απελευθέρωση μου θα έρθει.......θα ξαναπετάξω με ορμή......για τους χίλιους ουρανούς μ' αστέρια..... που με περιμένουν!!!!! Θα πετάξω ψηλά....εκεί που μια άλλη αγάπη με περιμένει.....και έχει ορίσει από καιρό......τον ερχομό της!!!! Εκεί θα σε χλευάζω.... για την δειλία σου.....και θα μαι και πάλι ευτυχισμένη!!!!! Γιατί η αγάπη......μετριέται με τις στιγμές.......που εσύ ποτέ δεν είχες!!!!! POISON IVY
Τρίτη 1 Μαρτίου 2011
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)










